وصیت نامه شهید حمیدرضا نیاکی جیرندهی
حمیدرضا نیاکی‌جیرندهی، پنجم شهریور ۱۳۴۷، در شهر تهران به دنیا آمد. پدرش علی، کارگری می‌کرد و مادرش بهجت نام داشت. دانش‌آموز سوم راهنمایی بود. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. سیزدهم آبان ۱۳۶۲، در پنجوین عراق بر اثر اصابت ترکش به سر و صورت، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای شهر قزوین واقع است.
به گزارش نوید شاهد قزوین:

وصیت نامه شهید حمیدرضا نیاکی جیرندهی

هر که را لیاقت شهادت نیست!

عازم جبهه می شوم، در حالى که هدفم را می شناسم و مقصدى را که آرزوى دیرینه ام بود، مى دانم و با چشمى باز و اراده اى قوى و دلى پُرشور از عشقِ پیوستن به «لقاء الله» در این راه قدم مى گذارم.
قدم در راهى که به سوى مرگ و پیروزى مى رود؛ اما نه مرگ! بلکه شهادت؛ یعنى کُشته شدن در راه دیدن خدا!
قدم در راهى با کوله بارى از مسؤولیت؛ مسؤولیتِ خون و پیام شهیدانى که خونِ سرخشان در ایران، کربلا به وجود آورد؛ شهیدانِ هویزه، آبادان، سنندج و همه ی شهدای کربلای ایران.
آرى! من عازم سرزمین حسینم تا به نداى «هل من ناصرٍ ینصرنى؟» حسین(ع) -که هزار و چهار صد سال پیش ندا داد- لبیک گویم و در التزام رکابش به شهادت برسم.
شهادت، به حیاتى مى گویند که همراه با هدف و به حق باشد و شخص در راه دین و حقیقت کُشته شود.
به بزرگى خدا قسم نمى توان آن احساسى را که از خداپرستى به انسان دست مى دهد، با زبان بیان کرد.
مادر و پدر عزیزم! واژه ی شهادت را وحشتی نیست و هر که را لیاقت شهادت نیست!
نمى دانم چه سرِّى است که گلوله هاى مزدوران، به طرف با ایمان ترین فرزندان ایران هدایت مى شود.
حتماً زمانى این وصیت نامه را مى خوانید که من دیگر در بین شما نیستم؛ ولى روى سنگ قبرم بنویسید: «خون سرخ را به مرگ سیاه ترجیح مى دهم!»
نماز را ترک نکنید؛ براى جان امام دعا کنید؛ براى مؤمنین دعا کنید؛ براى رزمندگان دعا کنید؛ براى علماى اسلام دعا کرده و زیاد مطالعه کنید.

منبع: بنیاد شهید و امور ایثارگران استان قزوین.


برچسب ها
نام:
ایمیل:
* نظر:
خاطرات شفاهی
عکس
تازه های نشر
اخبار برگزیده