پرواز معشوق به سوی معبود
سهشنبه, ۲۶ شهريور ۱۳۹۸ ساعت ۱۷:۲۴
سردار شهید حسن امام دوست در نامه ای به همسر خود نوشت. "همسر عزیزم می خواهم از سفری برایت سخن بگویم که دیده ها و خاطرات آن اصلاً از مقوله لفظ و کلام نیست که بتوان گفت و یا نوشت؛ بلکه هر یک حالتی است شگرف و عمیق و ملکوتی که با چشم مادی نتوان آن را دید بلکه باید خود در آن سیر و سلوک و حالت بود تا بتوان با دیده بصیرت دید و احساسی کرد."
به گزارش نوید شاهد گلستان؛ شهید حسن امام دوست، پنجم اردیبهشت 1340 در شهرســتان زابل چشــم به جهان گشود. پدرش گلزار، کشــاورز بود و مادرش صغرا نام داشــت. تا پایان دوره کارداني در رشــته علوم و فنون نظامي درس خواند. سال 1358 ازدواج کرد و صاحب یک دختر شد. به عنوان پاســدار در جبهه حضور یافت. بیست و نهم مهر 1362 با سمت فرمانده گردان تیپ ثارالله در مریوان هنگام درگیري با گروههاي ضدانقلاب بر اثر اصابت گلوله به سینه، شهید شــد. مزار او در گلزار شــهداي امامزاده عبدالله شهرستان گرگان واقع است.
![پرواز معشوق به سوی معبود پرواز معشوق به سوی معبود](/files/fa/news/1398/6/26/428700_281.jpg)
بسم الله الرحمن الرحیم
همسر عزیزم می خواهم از سفری برایت سخن بگویم که دیده ها و خاطرات آن اصلاً از مقوله لفظ و کلام نیست که بتوان گفت و یا نوشت؛ بلکه هر یک حالتی است شگرف و عمیق و ملکوتی که با چشم مادی نتوان آن را دید بلکه باید خود در آن سیر و سلوک و حالت بود تا بتوان با دیده بصیرت دید و احساسی کرد. سخنی از عشق است و عاشقی و عشق است و پرواز ملکوتی پرواز از این تن خاکی پرواز از این بند و قفس دست و پاگیر پرواز بسوی تنها معشوق و تنها معبود یگانه مقصد و یگانه مقصود که اگر نبود اجل معین الهی حتی چشم بر هم زدنی آرام نمی گرفت و پر می کشید و پران می گشت.
آری عاشقان دلباخته ای که همان فریاد بر آرند اگر قانون حاکم بر هستی سبب این نمی شد که روح بلند پرواز من در قفسی تنگ خاک را می شکستم و به اندازه مدت یک دیده بر هم زدن آن روح بلند پرواز من در این قفس تنگ خاکی من درنگ نمی کرد. چنین قفس تنگ نه سرای چو من خوش الجان است روم به روضه رضوان که مرغ آن چمنم.
حجاب چهره جان می شود غبار تنم
خوشادمی که از این چهره پرده بر فکنم
آری عاشقانی که رنج می برند که چرا خداوند آنان را زودتر به لقاء خویش نمی رساند؟ زیرا آنان تک تک سلول های بدنشان باورشان آمده است که مهمترین بهره برداری از این دنیا پرواز به سوی لقاالله است و کوتاهترین راه و میان برترین راه برای رسیدن به این مقصد شهادت است و شهادت سعادتی است که خداوند نصیب کسانی می کند که توانسته باشند از همه وابستگی ها دل کنده باشند و قلبشان فقط و فقط از عشق به خدا مالامال گشته باشد.
منبع معاون فرهنگی و آموزشی بنیاد شهید گلستان/ پرونده فرهنگی شهدا
نظر شما