«وقتی یک‌بار برای سرکشی به روستا‌های اطراف قزوین رفت. مدارسی را دید که در آتش خشم روستاییان مؤمن و دین‌دار سوخته بودند. روستاییان در زمان پهلوی به خاطر حضور سپاه دانش در مدارس که مروج بی‌بندوباری در میان دانش‌آموزان بودند مدرسه‌ها را آتش زده بودند ...» ادامه این خاطره از شهید ترور معلم «قدرت‌الله چگینی» را در پایگاه اطلاع‌رسانی نوید شاهد استان قزوین بخوانید.

«از سرکار که آمد، حس پرنده‌ای داشت که می‌خواهد از قفس آزاد بشود، گفت: امروز برگه‌ای دادن که باید محل دفن و کسی که خبر شهادت رو اعلام می‌کنه مشخص می‌کردیم. نوشتم که وصیت‌نامه‌هام رو سپردم به خانمم. محل دفن رو هم اول نوشته بودم وادی‌السلام نجف! اما بعد به یاد تو و مادرم افتادم. فکر کردم که تاب دوری من رو ندارید. خط زدم نوشتم گلزار شهدای قزوین ...» آنچه می‌خوانید بخشی از خاطرات شهید مدافع حرم «حمید سیاه‌کالی‌مرادی» است که تقدیم حضورتان می‌شود.

«در حال جارو زدن بودم که یک جفت پوتین نظامی جلوی چشم من سبز شد. خیلی تعجب کردم. سرم را که بلند کردم، دیدم زکریاست. تا چشمم به قد و بالایش افتاد، پایش را به نشانه احترام نظامی به زمین زد و گفت سلام قربان. از خوشحالی در پوست خود نمی‌گنجیدم. محکم در آغوشش گرفتم و شروع کردم به قربان صدقه رفتن الهی مادر فدات بشه! این لباس چقدر بهت می‌آد. چرا همیشه با این لباس نمی‌آی خونه؟ ...» ادامه این خاطره از شهید مدافع حرم «ذکریا شیری» را در پایگاه اطلاع‌رسانی نوید شاهد استان قزوین بخوانید.

«در حالی که چندین تابوت جنازه بود به همه‌شان ادای احترام کرد و بدون اینکه از کسی بپرسد مستقیم آمد کنار تابوت فرزند عزیزش زانو زد و چندین بار بوسید و بلند شد سه بار به دورش چرخید و سر جنازه را باز کرد. متلاشی شده بود و در همان زخم‌ها را چند بار بوسید و با یک لحن سوزناک گفت: حسینم، پسرم! آیا تو حسین منی؟ با این کلمات پر رمز و راز محبت‌آمیز همه حاضرین را به گریه انداخت ...» ادامه این خاطره از پدر شهید «نبی‌الله هاشمی» و برادر شهید «عبدالله هاشمی» را در پایگاه اطلاع‌رسانی نوید شاهد استان قزوین بخوانید.

«اغلب غروب‌ها همه می‌دانستیم که علی آقا را جلوی باجه مخابرات می‌توان پیدا کرد دلش خوش بود تا دقیقه‌ای با همسر و به خصوص پسرش صحبت کند و حال و احوال پسر نوزادش را بپرسد. با این همه دل‌تنگی که داشت لحظه‌ای تردید در عزم و اراده‌اش به وجود نمی‌آمد ...» آنچه می‌خوانید بخشی از خاطرات جانباز سرافراز «عمران ثقفی» است که تقدیم حضورتان می‌شود.

«شهید احمدی که پی به هدفم برده بود به دخترش گفت دخترم جایی نمی‌روم، می‌روم تا برایت آدامس بخرم، با گفتن این حرف می‌خواست که مانع گریه کردن دخترش شود. ایشان در لحظه آخر وداع خود با خانواده در حالی که چشمانش از اشک حلقه زده بود دخترش را در آغوش گرفت ...» آنچه می‌خوانید بخشی از خاطرات شهید «قربان احمدی» از زبان همسر این شهید بزرگوار است که تقدیم حضورتان می‌شود.

«حسن کاملا مبادی آداب بود. در هر زمینه‌ای که فکرش را می‌کردیم، واکنش بسیار معقول و سنجیده‌ای از خود نشان می‌داد. از آنجا که در انجام کارهایش تنها رضایت خدا را در نظر می‌گرفت، اعتماد به نفس زیادی هم داشت ...» ادامه این خاطره را از زبان خواهر شهید «حسن حسین‌پور» در پایگاه اطلاع‌رسانی نوید شاهد استان قزوین بخوانید.

«ما را به سردخانه بردند پیکر حسین را دیدیم در حالی که دست و سرش ترکش خورده بود و صورتش سوخته بود. بعد از مراسم ختم حسین از پدرش پرسیدم از کجا می‌دانستی حسین شهید شده است پاسخ داد در همان چند لحظه که بعد از صبحانه به خواب رفتم، دیدم حسین شهید شده است ...» آنچه می‌خوانید بخشی از خاطرات خواندنی شهید «حسین احمدی» است که تقدیم حضورتان می‌شود.

«یک روز نماز ظهر می‌خواندیم که هواپیمای دشمن آمد سه، چهار تانک ما را زد و چند بمب اطراف نماز جماعت انداخت. بمب طوری زده شد که یک دفعه دیدم ترکش به پای من خورد. همین‌طور که از پایم خون می‌آمد رفتم جلوتر و دیدم صدای ناله می‌آید ...» ادامه این خاطره را از رزمنده دفاع مقدس «ولی‌الله محمدی» در پایگاه اطلاع‌رسانی نوید شاهد استان قزوین بخوانید.

«در طول جنگ، هواپیما‌های شکاری نیروی هوایی پس از انجام ماموریت و هنگام بازگشت به خاک میهن به خاطر وجود رادار‌های روشن ناچار بودند تا در ارتفاع پایین و با سرعت زیاد پرواز کنند. به همین خاطر گاهی با هواپیما‌های دشمن اشتباه گرفته می‌شدند و مورد حمله پدافندی خودی قرار می‌گرفتند ...» آنچه می‌خوانید بخشی از خاطرات خواندنی خلبان سرلشکر شهید «عباس بابایی» است که تقدیم حضورتان می‌شود.