در گفتوگو با جانباز «علی رامیار» مطرح شد؛
جنگ، همیشه از جبهه آغاز نمیشود. گاهی از دل یک خانه شروع میشود؛ از گریههای مادری که تاب رفتن پسرش را ندارد، از دلی که میان وظیفه و عاطفه دو پاره میشود. علی رامیار، نوجوانی که سالها آرزوی جبهه در دل داشت، اما احترام به دل نگران پدر و مادر، اعزامش را به تاخیر انداخت. سرنوشت، اما راه خودش را پیدا کرد؛ راهی که از جادهای میان آبیک و پیرانشهر گذشت و به خط مقدم، مجروحیت، جانبازی ۷۰ درصد و در نهایت، به زندگیای پر از رنج، صبوری و امید ختم شد.