دوهمرزمم جان نیروهای گردان را نجات دادند

به گزارش نوید شاهد کرمانشاه، نور «علی چراغی»، جانباز ۲۵ درصد کرمانشاهی میگوید: آن روزها در میان مردم و بهویژه نیروهای نظامی، این باور وجود داشت که هرکس باید برای دفاع از کشور به منطقه برود. ما هم حضور در جبهه را وظیفه خود میدانستیم. آن زمان سرباز بودیم و احساس میکردیم در شرایط حساس کشور باید در کنار دیگر رزمندگان از سرزمینمان دفاع کنیم.
در جریان عملیات مرصاد، همراه دو نفر از همرزمان عزیزم، شهید سرهنگ «علیاصغر چاووشانی» و «استوار همتی»، در منطقه حضور داشتیم. استوار همتی از زندان دولتو عراق فرار کرده بود و هر دو از نیروهای شجاع و باتجربهای بودند که خاطرات زیادی از همراهی با آنها دارم.
از آنجا که رانندگی در مسیرهای سخت و ناهموار را بهخوبی بلد بودم، در مأموریتهای شناسایی همراه آنها میرفتم. گاهی مرا در محلی به نام «دره شیطان» مستقر میکردند و خودشان برای شناسایی به داخل خاک عراق میرفتند. وقتی بازمیگشتند، چای و قند و وسایلی همراه داشتند که در آن سوی مرز تهیه کرده بودند. آنها حتی با کردهای منطقه ارتباط و گفتوگو میکردند و در انجام مأموریتهای شناسایی مهارت زیادی داشتند.
با آغاز عملیات مرصاد، شرایط بسیار سختی پیش آمد. در جریان درگیریها، تقریباً نیمی از نیروهای گردان ما شهید یا مجروح شدند. در آن شرایط دشوار، شهید علیاصغر چاووشانی و استوار همتی نقش مهمی در نجات نیروهای گردان داشتند. این دو نفر با شجاعت و ازخودگذشتگی، بسیاری از همرزمانشان را از خطر نجات دادند.
من هم در همان درگیریها بر اثر اصابت خمپاره از ناحیه پشت مجروح شدم. شدت انفجار بهاندازهای بود که برای لحظاتی متوجه نمیشدم زندهام یا شهید شدهام. مرا در میان شهدا و مجروحان به بیمارستان ۵۲۰ کرمانشاه منتقل کردند.
وقتی به بیمارستان رسیدم، وضعیت جسمانی مناسبی نداشتم. دستم بهشدت آسیب دیده بود و از ناحیه گوش نیز خونریزی داشتم. کادر درمان پس از بررسی وضعیت من متوجه شدند هنوز زنده هستم و برای مداوایم اقدام کردند. به این ترتیب، از آن حادثه جان سالم به در بردم.
اما آنچه هیچوقت از ذهنم پاک نمیشود، خاطره آن دو همرزم عزیزم است. هر بار به یاد شهید چاووشانی و استوار همتی میافتم، حال و هوای عجیبی پیدا میکنم. واقعاً نمیتوانم احساس خودم را در آن لحظات توصیف کنم. آنها فقط دو همرزم نبودند؛ انسانهایی بودند که با شجاعت و فداکاریشان زندگی من و بسیاری از نیروهای گردان را نجات دادند. یاد و خاطرهشان همیشه با من است و خودم را مدیون آنها میدانم.
حرف من به جوانان امروز این است که قدر امنیت و آرامشی را که در کشور وجود دارد، بدانند. این آرامش بهآسانی به دست نیامده است. من و امثال من روزهای سختی را پشت سر گذاشتیم و بسیاری از دوستان و همرزمانمان جان خود را برای حفظ این سرزمین فدا کردند.
اگر آن روزها رزمندگان و مدافعان کشور در برابر دشمنان ایستادگی نمیکردند، شاید امروز شرایط زندگی مردم به این شکل نبود و کشور با ناامنیها و مشکلات بیشتری روبهرو میشد.
جوانان باید بدانند امنیت امروز حاصل فداکاری شهدا، جانبازان و رزمندگانی است که از جان خود گذشتند تا مردم با آرامش زندگی کنند. امیدوارم نسل جوان قدر این فداکاریها را بداند و هرکجا که میتواند برای پیشرفت، سربلندی و آبادانی ایران تلاش کند.
در ادامه گفتوگو را ببینید:
انتهای پیام/